Costa Rica Dag 02 San Jose

Vannacht redelijk goed geslapen, al was er wel tot een uur of 4 een ventilator aan het loeien. Paar keer wakker geweest, maar dat kan ook door de interne klok komen. We zullen eens gaan ontbijten. We lopen een rondje rond het hotel, want aan de achterkant schijnt een bakker te zijn waar je goedkoop kunt ontbijten. Het zal wel aan de onbekendheid liggen, maar erg gezellig ziet het er niet uit bij de bakker. Bovendien heb ik als ik op vakantie ben een onstuitbare drang naar eieren en bacon, aangevuld met een goed glas vers sap en een bakske koffie. Dus terug naar het hotel.

We worden door de ober geparkeerd onder een galerij aan de voorkant. Je zit dus buiten, maar met de temperatuur is niks mis. En daar hebben ze me toch een buffet, akelig lekker ziet het er uit. Van alles, inclusief gebakken aardappelen, maar ook zwarte bonen met witte rijst. Vooral dat laatste lijkt me een beetje veel van het goede op de nuchtere maag. Dus eerst maar eens lekker wat eieren met worstjes in tomatensaus en daarna nog een bord fruit. Dus wat hebben we naar binnen geslingerd: een Mount Everest aan calorieën en een Alpe d’Huez aan fruit. Daar kunnen Annie en ik wel mee vooruit deze morgen.

Hoe ziet dan de stad eruit. Precies zoals je verwacht in Midden Amerika. Een hoop draden boven de grond, allerlei gebouwen die 40 jaar geleden voor het laatst verf hebben gezien en een hopen oude taxi’s, allemaal rode Hyundai Excel’s. De een houdt zijn bumper met een draadje vast, bij de ander kun je precies de veren in de zitting zien zitten, maar geen getoeter.

We zullen het straks nog wel eens zien, maar eerst even mijn vader bellen, is die man ook weer gerust. We hebben de GSM op goed geluk meegenomen, we zullen het eens proberen. En dat het werkt, pa is ieder geval weer blij.

Om 9 uur is het eerste appèl. Geert neemt ons mee naar de bovenste verdieping en zal ons daar een half uurtje bezig houden met de dingen die je wel en niet moet doen. Een van de dingen die je niet moet doen is wc-papier in de toiletpot gooien. Het rioleringssysteem, of wat daar voor door moet gaan, is helemaal niet voorzien op papier. Dus nadat de boodschappen zijn gedaan, gooi je het papier in het mandje dat naast je staat.

Wat je wel kunt doen is kraanwater drinken. Geen enkel risico, ook de smaak is zoals water hoort te smaken. Ook over de kwaliteit en de voedselhygiëne hoeven we ons geen zorgen te maken. Volgens Geert gaat het merendeel zwaarder naar huis dan dat ze gekomen zijn. Verder krijgen we nog een uiteenzetting van de route die we de komende weken zullen gaan volgen. Meest met de bus, maar er zijn ook hotels die alleen over water te bereiken zijn.

Nog een handige tip, de fooien. Die hoef je niet te geven, want in de prijs is de bediening begrepen met een vast tarief van 10%, overal. Verder kun je hier met bepaalde telefoonkaarten international bellen. Het zijn prépaids met een cijfercode. Maar daar hebben wij geen last van, want ons geeësemmeke doet het gewoon.

En dan de banken, in de meeste plaatsen is wel een bank waar je sowieso kunt pinnen, bij de nationale bank krijg je dan Colones, maar bij de privé banken kun je US Dollars pinnen. Verder werken de meeste hotels ook met Creditcard. Traveler’s Cheques worden nog wel geaccepteerd, maar dat begint een beetje achterhaald te worden, ook hier. Ze staan er niet meer om te springen. De koers van de Colones is behoorlijk stabiel ten opzichte van de Dollar, dus dat is ook al een goed teken.

Vandaag hebben we dus een stadswandeling op het programma staan, dus tegen een uur of 10 verzamelen geblazen in de lobby. Als iedereen er is, gaan we onder leiding van Geert de stad in. Veel is er niet te zien, geen historische gebouwen, het oudste is 150 jaar. Geen gigantische parken, geen kunstwerken, geen infrastructurele hoogstandjes, eigenlijk is het naar onze begrippen een saai provinciestadje. Erg groot is het ook niet 400.000 inwoners of zo.

Op zondag zijn de winkels hier ook open. Dus we lopen een stukje door de Kalverstraat waar de winkels de mode net zo goed op peil hebben als bij ons, alleen hebben ze hier maar een seizoen, de zomer. En wat zie ik verder, een boel eettentjes en een paar junkies die al in staat van ontbinding aan het komen zijn. We zijn nu uit het echte centrum gewandeld en her en der zie je mensen gewoon op straat liggen pitten, de een onder een doos.

Dan komen we oog in oog te staan met de enige echte passagierstrein van Costa Rica. Nou ja trein, het is zo’n elektrische-diesel, die niet door de roettest komt en daarachter 3 wagons. De trein zit afgeladen vol en heeft een enorme snelheid van 10 kilometer per uur. Het gevaarte rochelt dwars door de stad en wordt vooral op zondag ingezet, want de lijn loopt niet verder dan van de ene kant van de stad naar de andere. Maar het is zo leuk om te zien, voldoet een stuk aan mijn verwachtingen.

stadspark San JoseFoto’s stadswandeling

We hobbelen weer door. Komen langs het parlement, door een park met gigantische bomen en dat is het dan wel zo’n beetje. Geert vertelt ondertussen van alles over Costa Rica. Ook in welke restaurants je goed kunt eten voor niet teveel geld, want vandaag moeten we zelf maar zien waar en wat we eten.

De wandeling duurt maar een uurtje of anderhalf en dat is maar goed ook, want het begint te regenen. Een regenjas heeft hier niet veel zin, want het is en blijft dik boven de 25 graden. Daarom zie je de lokalen ook allemaal met een paraplu lopen.

We gaan terug naar het hotel, eens kijken hoe het met de Formule 1 zit. Vandaag is de laatste race, alleen door al dat gedoe met die tijdzones weet ik niet hoe laat het begint. Bietje pech gehad, de race is al halverwege. Schumacher ligt ergens in het achterveld en Alonso rijdt in de frontlinie. Alonso is wereldkampioen en ik knikkebol in slaap. Toch weer dat tijdverschil.

Na de middag gaan we eerst een kijkje nemen in het Nationaal Museum, schijnt zeer de moeite waard te zijn. Vanmorgen zijn we er langs gelopen, minuutje of 10 van het hotel. Het museum geeft een overzicht van de historie en dat is niet veel, want er zijn hier geen tempels van Inca’s of Azteken. Het enige zijn restanten van oude Indianen dorpen en wat gouden voorwerpen. Het land is pas 150 jaar onafhankelijk en toen woonden er 50.000 mensen. Dus na een minuutje of 20 heb je het cultuurhistorisch wel gezien. Er is ook nog een vlindertuin en dat is zeer zeker de moeite waard. Prachtige exemplaren fladderen hier rond, grote blauwe vlinders, vlinders met mooie kleurenpatronen. Nee dan wij met ons koolwitje.

foto in het museum toegangsbewijs museum foto in het museum

Na dit avontuur gaan we in een van de boekwinkels kijken, want er zijn hele handzame geplastificeerde handkaarten waar de meest voorkomende dieren van Costa Rica op staan. We komen in een mooie winkel, waar tevens een koffieshop is, dus geen Nederlandse coffeeshop. Alles in een lekker tempo doeloe vaartje en zo sukkelen we stik gelukkig de avond in.

Misschien is het maar goed ook dat je de eerste dag een beetje rustig aan kunt doen, want mijn hersenen en dat zijn er gigantisch veel, zuigen als een spons alle informatie op. Knijp maar eens in die spons en de volgende indruk komt er uit: het plein bij het hotel zit vol met allemaal jonge en verliefde mensen, daar wordt wat afgevreeën, niet normaal. Er lopen ook nogal wat jonge moedertjes, dus die van een jaar of 16, 17. Komt omdat ze hier niet aan voorlichting doen en de kerk heeft hier nog veel vingers in de pap. De gevolgen laten zich dus raden. En over de vrouwtjes gesproken, naar kerels kijk ik niet, die zien er verrassend fris en strak en goed verzorgd uit. Dus mijn kop er weer een paar keer bijna afgedraaid, want ik mag dat graag zien.

We zullen eens aan het avondeten gaan denken, volgens Geert is het News Café een goede plek. En inderdaad, het is er goed toeven. Lekker eten man, ikke biefstuk en Annie kip, ofwel pollo. Ze spreken het uit als pojjo, maar dat leer ik ze nog wel af. Na het eten gaan we voor de degustatie nog wat drinken bij het hotel, de bar is dicht, maar het terras is open. We zijn de enigen van de groep, van de anderen geen spoor te bekennen, zouden die al op één oor liggen? 11 uur en het lichtje gaat uit. Tot morgen.