Costa Rica Dag 19 Drake Bay

Vandaag mogen we uitslapen. We staan pas om half 7 op, het zal wel komen omdat het lichaam om fruit gilt. De papagaaien slapen ook uit, want we horen ze nog nergens. Het belooft weer een mooie dag te worden. Hier en daar een wolkje, het zonnetje straalt weer volop. Wat doen we vandaag verder? Zwemmen in een baai een eindje verderop. Bijna iedereen is van de partij, Theo en Lia doen het rustig aan vandaag. Zij verschijnen dan ook als laatste aan het ontbijt, om een uur of 8, half 9.

Dus na het ontbijt zwembroek in de rugzak, sandalen aan want we mogen weer door een riviertje waden, achter Geert de berg af. Het eerste stuk van de wandeling hebben we gisteren al gelopen. Tot het riviertje is het gesneden koek, niks aan de hand. Nadat we dat watertje hebben over gestoken, wordt het wat zwaarder. Ga nou niet denken dat je met je tong op je sandalen loopt, welnee. Gewoon een beetje stijgen en dalen langs een uitgehakt pad. Het loopt niet altijd even soepel maar och, het zal alles bij elkaar 3 kwartier lopen zijn.

Het strand, het is er weer zo een uit de folder, niet normaal meer. Ik weet zo langzamerhand ook niet meer waarom ik nog steeds in dat kikkerlandje woon. Als er iemand is die weet hoe het zit, stuur maar een berichtje, of bel me op, vertel maar wat er met mij aan de hand is. Maar goed, ik dwaal weer af. Het is een enorm groot strand, maar stil en verlaten, met 200 meter uit de kust een eilandje dat als golfbreker dienst doet.

Zo, vandaag dus eens een beetje zwemmen en snorkelen. De snorkel heb ik vanmorgen bij de lobby van het hotel mee genomen. Maar wat moet ik met mijn Noord Europese huidje eerst doen voor ik het helemaal aan de zon prijsgeef? Juist, eerst insmeren en dan geeft Annie me pas de vrije hand.

Tim en Geert zijn al aan het frisbeeën en ik zal daar als 50-jarige toch eens lekker mee gaan gooien. Minuutje of 20 met zo’n blauw schijfje aan het gooien geweest, maar dan ben ik het een beetje beu. Ik ga eens op mijn gemak snorkelen. Annie niet, nee die heeft haar prioriteit duidelijk op kleuren gezet. Die krijg je echt het water niet in.

Het is hier dan wel geen Rode Zee of Great Barrier Reef, maar er zwemmen toch aardig mooi gekleurde visjes rond. Gele, blauwe, gestreepte, kortom het hele verfpalet van Bob Ross komt weer voorbij. Na een klein uurtje snorkelen heb ik het toch wel weer gezien.

Ons Annie is ondertussen een beetje bijgekleurd, dus we gaan weer eens op het gemak om een uur of half 12 op het hotel aan. We konden wel langer blijven, maar dan hadden we een lunchpakket mee moeten nemen. Bovendien, als we na ik geloof een uur nog terug wilden, dan moesten we met een bootje over gezet worden bij dat riviertje wegens het opkomende tij.

Dus na een kwartier of 3 zijn we weer terug bij het hotel. Na de eenvoudige maar voedzame lunch, lekker luieren vandaag. Niks doen, maar eigenlijk doen we, met wat wij onder niks doen verstaan, nog meer dan de bouwvakkers. Dit is zo’n moment dat het jammer is dat ik geen videocamera bij heb. Nog wat gelezen en natuurlijk in slaap gekukeld. Verder maar eens wat buurten op het gemak met Theo en Ria, biertje erbij. Gewoon echt lekker dus. En dit houden we dus vol tot het avondeten.

zonsondergangzonsondergangzonsondergang

Na het diner gaan we weer gewoon door met wat we de hele namiddag gedaan hebben. Tot een uur of 9, dan is het mooi geweest. Hup op naar de koffer en tot morgen.