Jamaica Dag 01 Amsterdam - Ocho Rios

koffie drinken op Schiphol

Op 28 februari vertrekken we. Het is donderdagochtend half 9. Gelukkig is het een vakantieweek, zodat we niet al te veel last hebben van files. De auto parkeren op Schiphol langparkeren en dan op naar de incheckbalie.

We hoeven niet lang te wachten en daarna hebben we nog tijd genoeg om wat te eten en te winkelen. We vliegen met Arkefly en het eerste gedeelte van de vlucht verloopt heel voorspoedig.

We maken een tussenlanding op de Dominicaanse Republiek en moeten daar het vliegtuig uit. Het vliegveld ziet er heel bijzonder uit, het lijkt meer op een groot huis met een rieten dak en een tuin van palmbomen daar omheen. We moeten hier lopen, slurfjes hebben ze hier nog niet en dat zal ook nog wel even duren zo te zien. Het is zwaar bewolkt en het kan elk moment gaan regenen, maar het is wel lekker warm.

Op het vliegveld zelf is het niet echt duidelijk wat precies de bedoeling is, wat wij nu gaan doen en gates zoals de rest van de wereld die kent, die hebben ze hier ook niet. We hangen wat rond in en buiten het gebouw en kijken naar wat de andere medereizigers doen. Dat Lijkt te werken, ze zullen toch niet zonder ons allemaal vertrekken? De omroepinstallatie laat nogal te wensen over, dus daar is niets van te verstaan.

Kennelijk heeft iemand een paar passagiers gewaarschuwd en nu gaat het als een lopend vuurtje rond dat we weer in moeten stappen. Iedereen wordt verzameld en als groep lopen we weer terug naar het toestel. Een vreemd gezicht, want overal lopen groepjes mensen die begeleid worden door verkeersregelaars.

We zijn nu 2 uur verder en gaan weer vertrekken. Dat heeft echter nogal wat voeten in aarde. We moeten zeker een half uur wachten op de startbaan, maar uiteindelijk mogen we dan toch weg. 2 uur vliegen en dan landen we op het vliegveld van Montego Bay in Jamaica. Dit ziet er weer uit als een normaal vliegveld en daar hoort natuurlijk het wachten op de koffers bij. Dat duurt een hele tijd, er zijn maar 2 vliegtuigen binnengekomen en toch moeten we een uur op onze bagage wachten.

Johan in de bus

Buiten gekomen worden we opgewacht door een hostess die ons naar een bus dirigeert. Voor we onderweg zijn duurt nog even, maar dan gaat het laatste stuk van de reis toch echt beginnen. Volgens de chauffeur is het ’niet zo lang’ rijden. Wat ’niet zo lang’ precies voor iedereen betekent blijkt heel verschillend te zijn. Persoonlijk vind ik 2 uur bussen wel lang, wat een ander er ook van vind! We zien onderweg heel weinig van het landschap, want het is niet alleen donker geworden, het regent ook nog eens dat het giet.

Johan heeft een heel nieuwe ervaring. In de bus zitten in het gangpad klapstoeltjes. Dat hebben wij al zo vaak meegemaakt dat het niet opvalt, maar voor hem is het nieuw en hij heeft een busbedrijf. Hij kent het wel van taxi’s, maar niet van bussen, bij ons mag het niet in verband met veiligheid.

Het inchecken in het hotel gaat gelukkig vrij snel. Het is nu 11 uur ’s avonds lokale tijd, wat voor ons neerkomt op ongeveer 5 uur ’s nachts. Er is nog even wat gedoe met de sleutels van de kamer van Marij en Johan, maar uiteindelijk komt er dan toch een einde aan deze dag en mogen we eindelijk naar bed.