Indonesië Dag 08 Bajawa

Blijkbaar zijn wij de enige 2 die vannacht goed geslapen hebben, de rest had het koud gekregen vannacht. Kan misschien omdat wij de airco altijd uitzetten. Leuk gesprek dus al tijdens het ontbijt en de keuken, daar klopt de organisatie niet zo. Ze doen wel hun best, maar het loopt niet even soepel. We kunnen kiezen tussen pannenkoeken of toast. Nou ik heb het met het brood wel een bietje gehad, dus doe mij maar pannenkoeken.

Degene die toast hebben, moeten eerst eens ernstig achter de oren krabben. Het is net als de kippensoep bij ons in blik, de kip heeft even de pan geraakt, maar is toen ontsnapt. Met de toast is het net zo, heel even, dus heel erg even in de toaster geweest. De pannenkoeken zijn wel lekker, althans dat vind ik. Ons Annie niet zo, want die houdt niet van Nederlandse pannenkoeken, die had meer van die Amerikaanse woffels verwacht, jaja waffles.

Pannenkoek met banaan, wat had je anders verwacht. Smaakt wel hoor. Arno kan het leed met de toast niet meer aan, dus even een klein gesprekje met te toast-verantwoordelijke en nu komt het toch nog goed. Gelukkig ontbreken de dagelijkse hardgekookte eieren niet en natuurlijk koffie en thee. Ach, het is een wonderwel amusant ontbijt. De dag is dus goed begonnen met een amusant ontbijt.

Vandaag gaan we een beetje in de buurt toeren, wat dorpjes bezoeken. Eigenlijk stond er een beklimming van een vulkaan op het programma, maar die is niet interessant volgens onze bron. En onze bron is zeer goed geïnformeerd. Het alternatief is een paar lokale, maar wel zeer authentieke dorpen bezoeken. We hebben voor het alternatief gekozen, unaniem. Dus om een uur of 8 vertrekken, wel met begeleiding van een lokale gids. Is verplicht, dat u het weet, voor de kosten hoef je het niet te laten.

We zitten in de bus en het lijkt nu al een heel verstandig besluit, dat van gisteren. Het is zwaar bewolkt, dus wat heb je dan aan zo’n beklimming in de koude mist op een vulkaan. Het eerste dorp wat we aan zullen doen is Bogo. Het is dus een cultureel historisch heel belangrijk dorp. Zo leefden de mensen hier en de bewoners zijn er achter gekomen dat het toerisme een leuke cent oplevert. Klein probleempje is dat het nog niet storm loopt met de toeristen, maar geduld is een schone zaak.

Het dorp ziet er een beetje mistroostig uit, komt natuurlijk door de zware bewolking. De bewoners hebben het zelfs een beetje koud. Het begint wat te miezeren en even later regent het zelfs.  Het dorp is in een carré gebouwd, in het midden een groot open plein, en wat heel leuk is, het is compleet autovrij. Dus hier wordt nog volgens de oude tradities en waarden geleefd.

De huizen zijn allemaal hetzelfde qua opbouw, een veranda en daarachter het woongedeelte met zelfs een bovenverdieping. De enige die activiteiten vertonen, zijn de vrouwen. Dat is niet de eerste keer deze reis.

BogoFoto’s Bogo

De een is wat aan het weven en een paar vrouwen zijn rijst aan het zeven, de vliesjes schudden ze er tussen uit. Een paar andere vrouwen zijn druk in de weer met het snijden van takjes. Oma is met een behoorlijk hakmes hele dunne twijgjes schoon te schrapen. Zullen wel voor de saté zijn, denk ik. Kan ook iets anders zijn, maar ik heb weer eens de uitleg van de gids gemist.

Begraven kun je hier recht voor de deur, ja er staan links en rechts zo maar wat graven. Beetje bizar gezicht, voor ons dan toch. En hoewel ze hier katholiek zijn, hebben ze toch nog een hele berg oude tradities in hun godsdienst beleving geïntegreerd. Mooi gezegd hè.

Na een half uurtje hebben we het wel gezien, we gaan weer een stukkie met de bus. De bus staat net in zijn 1e versnelling en de hemel zet zijn sluizen open. Mooi mazzel gehad.

Een paar minuten later is het weer droog en we maken halt bij een koffieplantage. Tijd voor weer een wandeling. De zon is ondertussen weer gaan schijnen en het wordt lekker Nederlands benauwd. Die koffiestruiken zijn veel hoger dan die in Midden Amerika. Plukt vast niet makkelijk, dus of het efficiënt is, dat betwijfel ik. Maar ik ben geen koffieboer. De gids vertelt het een en ander over de koffiebonen en de teelt. Gewoon weer een amusante wandeling eigenlijk. Heel de dag is tot nu toe amusant. De bus staat al weer klaar en een paar kilometer verder kunnen we er al weer uit voor onze koffiestop. Je zou hier een heel mooi uitzicht moeten hebben over het dal, maar we hebben allen maar uitzicht op dikke mist.

Het volgende dorp, Luba, wacht op ons. Eerst een stukkie lopen, bij het 1e beste huis houden we alweer halt. Komang vertelt honderduit over de cacao, de kaneel en de vanille die ze hier verbouwen. De mensen laten maar al te graag wat van hun producten zien. Alleen met de cacao is het wat moeilijker dit jaar, er zit een schimmel in dit gebied en de oogst gaat niet goed.

Een meisje wordt er op uit gestuurd om een cacoaboon te plukken. Komang kapt het ding in tweeën en inderdaad, dat ziet er niet jofel uit.  Onderwijl komt een brommertje met een heel gezin erop langs, pa, ma en 2 kids. Ze stoppen, want ze willen ons eens uitgebreid opnemen. Amusant toch.

Dat vanille en kaneel hier vandaan komen, wist ik echt niet. Bij de vanille kan ik me nog wel iets voorstellen. Vanillestokjes, die liggen in het kruidenrek van de supermarkt, ik heb ze nog nooit gekocht, want ik ben niet zo’n papkoker.

Kaneel daarentegen gebruik ik wel, niet erg veel, maar nooit heb ik me afgevraagd waar dat vandaan kwam. Hier dus, amusant. We nemen afscheid van de cacaoboer en die is weer heel erg in zijn nopjes met het geld dat Komang hem toe stopt.

LubaFoto’s Luba

We hobbelen door naar het dorp, het lijkt wel wat op Bogo, de details zijn wel heel anders. De huizen zijn ietsjes fraaier afgebouwd en er wordt duidelijk meer geleefd. Overal hangt de was te drogen en er wordt gekookt, volop zelfs. De vrouwen zijn veel fleuriger gekleed. Er hangen ook kleurige kleden die te koop zijn, maar er hangt geen prijskaartje aan. Ook als je ze vastpakt om het eens nader te bekijken, ondernemen de vrouwen geen actie om de verkoop te starten. Ja, zo wordt je nooit rijk.

De oude vrouwen hebben van die typisch vuurrode monden. Ik ga je nu vertellen hoe dat komt. Ze pruimen sirih. De sirih pruim maak je van het blad van de sirih, die meng je met wat kalk en een schijfje gambir en een stukje pinangnoot. Het pruimen schijnt bovendien de honger te onderdrukken. Het ziet er niet echt smakelijk uit, maar ik heb geluk, ik hoef ze niet te zoenen.

We verlaten het dorp aan de andere kant en lopen over een bospad naar het volgende dorp. Even over een gammel bamboebruggetje en kijk daar jôh, het dorp van de Galliërs. Asterix en Obelix, zouden ze dan hier vandaan komen? Kom, we gaan eens kijken in Bena.

Het is wel het mooiste dorp, wis en waarachtig, het is ook anders opgebouwd. Veel rijtjeshuizen zeg maar. Bij de ingang zit een oude man die wat munten heeft liggen en tot ieders verbazing spreekt hij ons in vloeiend Nederlands aan. Is ambtenaar geweest, lang lang geleden, toen wij nog de baas waren zeg maar. Amusant hè.

We gaan weer verder, er zijn wat kinderen aan het spelen met een oude band en een stok, ook hier geldt: duur speelgoed heb je niet nodig, een beetje creatief zijn, dat is alles.

Op de daken van de huizen zijn symbolen aangebracht en op het plein staan toch echt grote stukken steen die wat weg hebben van een menhir, vindt mijn fantasie. Ik leg het aan onze gids uit, maar die kent Asterix en Obelix niet, dus hij begrijpt niet helemaal waarom ik zo enthousiast ben, maar hij vindt het wel amusant dat het zo op elkaar lijkt.

BenaFoto’s Bena

Bij de meeste huizen zijn ook de hoorns van karbouwen opgehangen. Om de zoveel tijd worden er offers gebracht, om de goden goed te stemmen, dus hier is een duidelijke mix van oude rituelen met het katholieke. En hoe meer hoorns, hoe meer je hebt geofferd. Zal toch niet zijn om wat in goed Brabants ’stoefen’ noemen?

Aan het einde van het dorp is een soort van Calvarieberg. Compleet met grot waar Maria en Jezus in hun paasbeste kleren staan te waken over dit dorp. Alles is vuil en gebruikt en hier staan dan 2 beeldjes helemaal proper te wezen. Geen krasje of vuiltje te bespeuren, mysterieuze krachten denk ik. We hebben het wel een beetje gezien, met Dick slenteren we terug naar de ingang, als je die een beetje goed aanvoelt, kun je daar fantastische flauwekulpraatjes mee houden, geweldig.

We gaan met de bus terug naar de koffiestop, tijd om te lunchen. Het zicht is nog niet super maar ietskes beter. We pogen een paar foto’s van de Inerie vulkaan te maken, helaas de kop van de vulkaan zit in de wolken. Veel mooier is eigenlijk het beeld van de satéverkoper met zijn karretje en zijn ultiem grote glimlach. Geen idee trouwens waar naar toe hij onderweg is. Jezus en Maria hebben het goed met ons voor, want als we de boterhammetjes op hebben, begint het te miezeren.

We gaan terug naar het hotel, de rest van de dag zijn we vrij. Het is droog en af en toe komt de zon weer tevoorschijn. Kom, efkes internetten. Het internet van gisteren is nu volledig operational. Het spul werkt lekker snel, we hebben blijkbaar niet veel gemist in Nederland en de rest van de wereld. 20 minuutjes later afrekenen en dat valt niet tegen, het kost 3 keer niks, ik moet 2.000 roepia afrekenen, dat vind ik wel zo weinig dat we de knul 3.000 geven. Die weet niet hoe ie het heeft.

Terug naar het hotel dan maar, Bintangetje halen en relaxed voor de kamer zitten. Annie met de e-reader en ik met mijn elektronisch tetrismachientje. Tegen een uur of 7 gaan we met Herman en Joke naar Camellia. Ze hebben hier ook friet, dus na een week rijst, wil ik wel eens wat anders, wat dacht je van friet met saté en voor ons Annie nasi met saté. Als voorafje springrolls.

De springrolls zijn onwijs lekker en de saté is ook tiptop in orde, ze hebben zelfs mayo voor de friet. De friet is iets anders dan bij ons, het lijkt wel of die niet is voorgebakken, ach het kan er mee door. Conny en Arno schuiven ook nog aan, dus met nog een Bintangetje erbij is het weer heel goed uit te houden. De rekening is evenveel als gisteren, 3 keer niks dus.

Terug in het hotel, valt er niet veel anders te doen dan de kamer op te zoeken. Nog even naar de hemel kijken, het is bijna onbewolkt. Kom gauw slapen, morgen weer een stralende dag.