Frankrijk Dag 03 Tulle

Ad en Marlies hebben niet geslapen door het snurken van Frans. Dat zeggen ze in elk geval en het gevolg is een kleine verhuizing. Ad en Marlies verplaatsen de matrassen naar de grote kamer op de 2e verdieping, daar zullen ze vannacht wel kunnen slapen. Dat wil zeggen, als Menno zich rustig houd. Die slaapt daar namelijk altijd, aan een lange ketting.

Cees en Pro

Conny is de eerste die op is, die gaat ’s morgens hard lopen. Marlies en Adriënne gaan een eindje wandelen. Lex en Jan gaan boodschappen doen. De rest hangt een beetje buiten rond met een bakkie koffie. Het is niet warm, maar wij zijn bikkels. Dis en Ellie komen om kwart voor 10 aan en dan zijn we compleet. Dan kunnen we aan tafel, uitgebreid ontbijten, natuurlijk met allerlei Franse lekkernijen en met gebakken eitjes.

We hebben niet veel plannen gemaakt voor deze dagen, maar vandaag staat er een excursie op het programma. Tegen 11 uur gaan we met 2 motors en 3 auto’s naar Oradour. Dat ligt een uur of anderhalf naar het noorden, daar zijn we gisteren bijna langs gekomen. Het is een oorlogsmonument uit WOII en degenen die onze Groggie avonturen een beetje volgen, weten dat wij dat soort dingen allemaal machtig interessant vinden.

Het bloedbad van Oradour-sur-Glane vond plaats op 10 juni 1944, als represaille voor de ontvoering van een SS-Sturmbannführer en andere verzetsactiviteiten. Het dorp werd die dag door een regiment van de 2. SS-Panzer-Division ingesloten en uiteindelijk verwoest. Bij deze overval werden 642 mensen vermoord. 190 mannen werden geëxecuteerd en 245 vrouwen en 207 kinderen zijn in een afgesloten kerk levend verbrand. Slechts 6 personen overleefden het bloedbad.

Bij de ingang van het dorp is in 1999 een museum ingericht, het Centre de la Memoire. Het is een ondergronds museum. Wie de ingang van het museum passeert komt midden in het dorp bovengronds. Daar zijn alle ruïnes nog in de staat van na de verwoesting. Kleine plaquettes op de huizen geven aan of er een winkel, kapperszaak, garage of kledingatelier gevestigd was. Alles is zo gelaten zoals het de fatale dag is achtergelaten, inclusief de auto van de huisarts, die nog op het dorpsplein staat.

Het nieuwe Oradour werd 1 km verderop in zijn oorspronkelijk staat herbouwd. In het nieuwe dorp, dat in 1953 werd ingewijd, werden alle gevels grijs geschilderd net als de luiken voor de ramen, ter nagedachtenis aan het grijze verleden waaruit de nieuwe stad was geboren.

Oradour

Oradour monumentFoto’s Oradour

Daar gaan we dus naar toe. Lex, Michel en Conny rijden op de motor en die zijn we al snel kwijt. We zien elkaar weer op de parkeerplaats van Oradour. Het museum is te duur voor wat we er voor krijgen, dus we gaan in het dorp kijken, dat is uiteindelijk waar we voor gekomen zijn. Het wordt gelukkig steeds warmer, de zon schijnt volop.

Het is heel indrukwekkend om hier te lopen, een bijzonder monument dat je zeker moet gaan bekijken als je in de buurt bent. Goed dat dit soort monumenten in stand gehouden wordt. Wil je meer weten, op internet is heel veel informatie te vinden. Na een uur of 2 hebben we het gezien en we gaan wat drinken op een terras is het nieuwe dorp.

Het is natuurlijk ook anderhalf uur terug en het begint te regenen als we terug zijn. Gelukkig duurt het niet lang. Omdat we gaan barbequen vandaag wordt de tent opgezet, dan kunnen we zeker buiten blijven zitten. Als de zon even later weer te voorschijn komt, is het heerlijk op het grote terras.

De tent opbouwen, klinkt simpel genoeg, heeft echter wel wat voeten in aarde. De mannen halen het materiaal uit de berging en gaan aan het werk. Veel stokken en buizen, gelukkig is er ook een tekening. Ook heeft Jan hem al eerder opgezet, dus hij weet hoe het ongeveer moet. Juist ja, ongeveer dus…

Met vereende krachten staat er anderhalf uur later dan toch een tent met rode gordijnen rondom. Die gordijnen gaan naar binnen als wij weg gaan, maar het buizenframe kan blijven staan. Onder het bouwen is er al het een en ander aan drank geschonken en de stemming zit er dan ook al goed in.

tent bouwenFoto’s Tent bouwen en barbeque

We hadden geen behoefte aan lunchen na het late ontbijt, maar we beginnen nu toch wel wat trek te krijgen. Pinda’s trekken dat niet alleen, dus wordt het restje spaghetti van gisteren aangesproken als voorgerecht. Daarmee trekken we het wel tot aan de barbecue.

Terwijl de tent opgebouwd werd is ook de barbecue aangestoken. De tafel is zo gedekt en het bakken kan beginnen. Salades, brood, alles wat er bij een barbecue komt kijken is aanwezig.

Na het eten gaan we weer wandelen, vooral de vrouwen vandaag. Aan het begin van het pad naar het huis lopen we nog een stukje door, daar kun je langs een pad ook terug lopen. De buren, Joel en Silvie, zijn heel vriendelijk, maar niet zo slim en ze zien er niet uit.

Als we terug komen bij de tent staat de koffie al klaar, goed gedaan mannen. We blijven buiten zitten tot een uur of 10, hoewel het eigenlijk niet zo heel warm is. Als we op onze kamer komen ligt Dis in het stapelbed en heeft Ellie haar matras op de vloer gelegd.