Duitsland Dag 02 Medebach

Erzbergwerk RamsbergFoto’s naar Erzbergwerk

Ontbijten in het huisje met de traditionele Duitse broodjes, maar ook met wat minder Duitse lekkernijen: eieren met spek. Daarna worden de plannen voor vandaag gemaakt. Omdat het zeker niet droog zal blijven, gaan we naar de mijn in Ramsberg, de Erzbergbauwerk. Daar zijn wij al eerder geweest, maar het blijft een leuke excursie.

Het is niet ver naar de mijn, maar je bent al gauw een half uurtje onderweg. In een weiland loopt een vos, dat zie je niet vaak, dus we maken een korte stop. Tegen de tijd dat wij onze camera's paraat hebben, denkt de vos bij zichzelf: wegwezen hier. Het regent en Johan vermaakt zich met het maken van selfies.

We komen net op tijd bij de mijn aan, er staat een excursiegroep klaar om te vertrekken. We moeten opschieten volgens de gids, snel een jasschort aan en een helm op en dan mogen we instappen in de trein. Er is nog net genoeg plaats voor ons in het laatste wagentje.

We rijden 1.300 meter de mijn in in een treintje zoals die vroeger door de mijnwerkers ook gebruikt werden. Het is krap, het rammelt langs alle kanten en het is donker onderweg. Dit ritje duurt toch al gauw ene minuut of 10. Dan gaat het te voet verder. We zijn met veel mensen in de groep, misschien wel 50 man, groot en klein. We lopen een paar kilometers onder een heuveltop, met regelmatig stops zodat de gids uit kan leggen wat er te zien is.

Natuurlijk moet hij het een beetje leuk maken, dus hij zet een enorm grote boormachine aan, wat een lawaai zeg. Kinderen janken natuurlijk, want de ouders van die kinderen hebben weer niet opgelet toen hij vertelde wat hij ging doen.

Na 'n uurtje komen we weer bij het treintje en gaan terug. Nog even in het museum rondkijken en dan komen we in een grote hal met allerlei machines die vroeger onder de grond gebruikt werken. We moeten natuurlijk even spelen met die machines. Dat roept herinneringen op aan de keer dat we hier met Groggie waren. Die foto’s zijn er ook nog, is jeugdsentiment geworden.

We rijden naar Winterberg om een Bratwurst of Currywurst te scoren. Je kunt niet in Duitsland geweest zijn en geen worst gegeten hebben. Dat lukt in een cafeetje aan een plein in het centrum. Er is niets te beleven in Winterberg, te koud en regenachtig, alleen een paar bejaarden lopen er rond. Terug naar het huisje en daar kunnen we nog net even in de zon zitten.

Cees aan de schnitzel

Effe wat drinken en daarna gaan we zwemmen in het auqa mundo, vroeger ook bekend als het subtropisch zwemparadijs. Anderhalf uur spelen in het golfslagbad, op 4 glijbanen, in een snelstromende rivier door het buitenbad en 2 bubbelbaden. Boven de kinderspeeltuin hangt een grote ton en die wordt gevuld met 900 liter water. Als je de zoemer hoort is het tijd om je uit de voeten te maken of juist er onder te gaan staan, want die emmer wordt in 1 keer omgekieperd.

Op een terrasje in de market dome bijkomen van de inspanningen. De entertainment wordt verzorgd door de kleuters die dansjes doen o.l.v. een enthousiaste gast. Als dat afgelopen is gaan de kinderen naar huis en wij gaan eten in het grill restaurant. Schnitzels met friet, want ook dat hoort bij Duitsland. Nog effe WiFi-en bij de hotspot en dan relaxen in het huisje met de tv, tijdschriften, puzzelboekjes en een Ipad.