Frankrijk Dag 14 Tulle

De laatste werkdag, het zit er bijna op. De muur wordt afgewerkt vandaag. Hij is eigenlijk al klaar, maar de mannen vinden toch dat er nog wat aan gedaan moet worden. Een 2e muur wordt zover opgelapt zodat hij in elk geval even wat steviger is, het opknappen wordt een project voor volgend jaar. Er zijn nog veel meer muurtjes op het terrein te vinden, sommige zie je niet eens omdat ze overwoekerd zijn, maar ze moesten eigenlijk allemaal opgeknapt worden, omdat ze zorgen voor de stabiliteit van de omgeving. Her en der liggen nog stapels stenen die daarvoor gebruikt kunnen worden.

De lampen op de muur naar de voordeur worden vastgezet met pur, deze muur is door Herman mooi in de verf gezet een paar weken geleden, alleen de lampen moesten nog drogen en vastgezet worden, weer een project afgewerkt dus. Het laatste maai- en snoeiwerk rond het huis wordt gedaan. De laatste buksussen krijgen een knipbeurt, die gaan er elk jaar beter uitzien, ze groeien mooi dicht als je ze regelmatig bijknipt, heb ik Lex horen zeggen.

Cees heeft nog een projectje in het bos. Je zou denken dat er vandaag wat afgebouwd gaat worden, maar dat is dus niet het geval. Cees trekt iedereen mee in zijn enthousiasme en iedereen trekt het bos in rond de waterval, behalve Lex, die gaat stug door met knippen.

Er wordt op 3 plaatsen gewerkt. Boven achter de waterval op de rotspartij, naast het huis omlaag richting waterval en beneden bij de waterval zelf. Cees was boven al bezig met bosmaaieren. Brandnetels, bramen en ander onkruid moet het ontgelden.

Hij krijgt daar nu hulp, omdat bosmaaieren alleen niet voldoende is. Er moeten een hoop takken geknipt worden en een paar bomen moeten om. Dat alles om een mooi zicht te krijgen op de waterval en tevens heb je dan een mooi uitzicht op de zijkant van het huis.

Je kunt nu weer komen op de rotspartij over een paadje dat begint bij het schuurtje. Je komt dan eerst langs de waterval voor het huis, maar dan aan de andere kant dus en dan kun je verder door naar boven. Jaren geleden was dit al toegankelijk, maar het was helemaal dichtgegroeid.

Naast het huis loopt het terrein een heel stuk naar beneden in verschillende niveaus. Op al die niveaus worden nu bomen gesnoeid en weggehaald, ze belemmeren het uitzicht. Ook hiervoor geldt dat het de laatste jaren helemaal is dicht gegroeid. Dat loopt dus door tot beneden bij de waterval.

Sommigen van die bomen gaan makkelijk plat en zijn zo weg, anderen zijn wat lastiger, vooral omdat het moeilijk is om er goed bij te kunnen met de kettingzaag. Er wordt dus nog keihard gewerkt en het resultaat mag er zijn.

Pro en Marjo gaan weer een stukje rijden, maar de anderen werken gewoon doen. Tijdens een kleine pauze op het terras, komt Michel Adriënne roepen, er is iets gebeurd met Jan en ze moet de eerste hulp kist meebrengen. Iedereen denkt meteen dat hij in zijn been gezaagd heeft, want hij was bomen aan het omzagen met de kettingzaag, vanuit een niet ideale positie zeg maar. Dat is gelukkig niet het geval, Michel denkt dat het gebroken is. Verwarring alom, iedereen er naar toe dus. Adriënne neemt de eerste hulp kist mee, gelukkig kan ze er ook wat mee. Als ze bij Jan komt blijkt het been gelukkig niet gebroken, maar er zit wel een heel groot ei op. Het is flink gekneusd.

Jan wordt naar het terras begeleid, voet omhoog op een stoel en ijs er op. Blijven zitten! Dat is voor hem niet zo makkelijk, maar het kan niet anders. De verdikking verdwijnt gelukkig al weer snel, maar hier gaat hij nog wel een tijdje last van houden. De pijn zakt ondertussen ook wat verder weg. Douchen en rust is advies.

Michel en Cees ruimen het gereedschap op dat overal nog ligt, want het gaat regenen morgen, zeggen ze. Voor de planten is dat echt hard nodig, het heeft hier al weken niet geregend, maar het is wel steeds bloedheet geweest, alles is kurkdroog. Het is nu zwaar bewolkt, dus misschien gaat het wel ergens regenen, maar niet hier. De zon komt weer tevoorschijn en de wolken verdwijnen.

Dan gaat iedereen douchen, alle spullen opruimen en de koffers inpakken. We vertrekken vannacht om 5 uur, dat is de planning. Koffers pakken is snel genoeg gebeurd, nog even de kamer schoonmaken, morgenvroeg halen we de bedden af. Aan het einde van de middag is iedereen er klaar voor en gaan we wat drinken op het terras. We maken ook nog even wat groepsfoto’s, dat is er al een paar jaar bij ingeschoten.

Vanavond wordt er niet gekookt, we gaan eten bij een Italiaans restaurant in Tulle. Lekker buiten op het terras, want de zon schijnt volop, hoewel er in de verte wel bewolking aan komt. Uit die bewolking gaat het in elk geval niet regenen, want je kijkt er zo door heen en dan is de lucht weer gewoon blauw.

Het eten is lekker, hoewel het voorgerecht, een salade voor de meesten, wel enorm groot is. Onder het genot van biefstukken en pizza’s wordt er nog flink gekletst over de afgelopen week en natuurlijk het ongeluk van Jan.

Thuis worden de auto’s voor de deur geparkeerd, dat is handig voor vannacht. We drinken koffie op het boventerras en als het donker is, wordt het tijd om naar bed te gaan.