Frankrijk Dag 02 Tulle

Als we aan komen is iedereen eigenlijk niet zo moe als de vorige keren dat we zo gereisd hebben. Het gevolg daarvan is dat we niet alleen de koffers uit de aanhanger halen en nog even naar bed gaan, nee alles wordt meteen uit gepakt. Iedereen loopt al te sjouwen met van alles en nog wat en voor we het weten is het al te laat om nog wat slaap in te halen. Het gereedschap dat we bij hebben gaat naar de schuur, de koffers gaan naar binnen en het bankstel moet naar boven.


Terrein 2

Voor dat gaat gebeuren moet er toch eerst even een rondje over het terrein gemaakt worden om te kijken wat er zoal gedaan moet worden. Dat weten we wel hoor, maar de vraag is hoeveel meer er gedaan moet worden ten opzichte van andere jaren.

Normaal is er al eerder in het jaar iemand hier geweest, vaak zijn wij dat ook en dan is er al van alles gedaan zoals blad opruimen en onkruid wieden en zo. Herman heeft meestal ook al een paar keer het gras gemaaid voor we komen. Nu is dat niet gebeurd, in Frankrijk zijn de Corona maatregelen veel strenger geweest, dus Herman mocht hier niet eens komen tot een paar weken geleden. Het is duidelijk: er moet flink gemaaid en gesnoeid worden.

Herman heeft nu wel de eerste voorbereidingen gedaan voor het zwembad. Adriënne had Herman gevraagd om dat te doen, anders zouden wij er niets meer aan hebben deze vakantie.  Er staat water in, vers water wel te verstaan, de warmtepomp staat er al en Moby (de schoonmaakrobot) wordt nu door ons aan het werk gezet. Binnenkort wordt het beter weer.

AnnieFoto’s Aankomst

De mannen beginnen aan het naar boven sjouwen van het nieuwe bankstel. Dat kan niet gewoon via de voordeur en de trappen, want de draai kan niet gemaakt worden. Hij moet dus via de draaitrap in het torentje, die is iets breder. Al snel blijkt dat dit ook niet makkelijk is, de bank is groter dan de vorige, maar met wat creatief denkwerk lukt het ze uiteindelijk toch om het boven te krijgen.

Het oude bankje en 2 stoelen moeten omlaag, dat kan wel via de trap, die zijn niet zo groot. Die hoeven niet mee terug naar Turnhout, maar ze moeten wel in de aanhanger. Op het boventerras staat het frame van de tent, dat moet afgebroken worden. We hebben een nieuwe tent bij en die is anders van opbouw. De mannen laden de buizen en palen ook in de aanhanger.

’s Middags rijden de mannen meteen naar het stort om de aanhanger weer leeg te maken. Op de terugweg doen ze boodschappen, er moet ook gewoon gegeven worden straks. Ze brengen alleen de eerste levensbehoefte mee: drank, ontbijtdingetjes en pizza’s.

Binnen moet er dringend schoon gemaakt worden. Dat is ook geen verrassing, we hadden hier al over nagedacht. Het plan was om in de loop van de eerste week het hele huis te doen, maar nu we hier zijn, wordt dat plan meteen overboord gegooid. Wij (Adriënne en ik dus) gaan er meteen aan beginnen, het is te vuil om dat niet te doen.

Let wel, er is wel schoon gemaakt nadat de huurders vorig jaar vertrokken zijn en wij hebben het ook netjes achter gelaten toen we hier in oktober de laatste keer waren, maar overal liggen nu dode vliegen, motten, wespen en ander gespuis. Ook hebben de spinnen er weer een feestje van gemaakt, overal zitten webjes.

We gaan dus vandaag eerst alle slaapkamers en badkamers doen, dan kunnen we in elk geval met een gerust hart naar bed vanavond. Ik begin op de 2e verdieping, Adriënne begint helemaal boven. Niet zo gezellig om apart te werken, maar wel efficiënt en daar kiezen we nu dus voor.

Prioriteiten kun je natuurlijk niet negeren, dus maken we tijd voor de wildcamera’s. Nieuwe batterijen er in en dan moeten ze opgehangen worden. De ene is makkelijk, die komt op de vaste plaats aan het pad te hangen. De andere plaatsen we naast het huis. Daar zien we dat er een beest heeft zitten poepen, maar nu willen we natuurlijk weten wat dat geweest is.

Het is wel zeker dat het niet Menno geweest is, de hond van Jan en Adriënne die we altijd bij hebben, want die is er helaas niet meer bij. Die een paar maanden geleden overleden, we missen hem wel nu. Normaal loopt hij steeds overal tussen door te rennen en te blaffen, maar nu is het stil.

Buiten zijn de mannen druk met de eerste werkzaamheden, blad blazen, onkruid uittrekken en zo. Natuurlijk moest er eerst weer een ronde over het terrein gemaakt worden om de prioriteiten vast te stellen. Ze beginnen rond het huis op de terrassen, als het straks beter weer wordt willen we wel lekker buiten kunnen zitten, het is nu nog te koud om stil te zitten. Dat is dan wel weer slim van ze.

wifi

We hebben overigens wel een probleem: WIFI doet het niet. Kunnen we niet even zonder? Ja zeker wel, maar niet te lang. Tussen de bedrijven door probeer ik het dus aan de praat te krijgen. Modem resetten, stekkers er in en er uit en meer dan dat soort tijdrovende meestal nutteloze handelingen. Wat ik ook doe, het werkt niet, waarschijnlijk is het modem kapot.

Dat gebeurt wel vaker in Frankrijk en de procedure is simpel. Je gaat naar de Orange winkel (van de Provider dus), daar testen ze het modem en als het kapot is krijg je een nieuwe mee. Klinkt simpel, maar dat heeft ons al eens bijna een hele dag bezig gehouden, omdat het altijd zo druk is in de winkel. Dat wordt weer veroorzaakt door het testen van elk modem, dat kost zoveel tijd en dat wachtrij snel lang wordt.

Nu gaan Jan en Michel rond half 6 nog even snel proberen of ze een nieuw modem kunnen scoren en dat lukt! Dat is dan weer een voordeel van de Corona maatregelen, er wordt niets getest, omdat ze iedereen zo snel mogelijk weer de winkel uit willen hebben. Dat lost echter het probleem ook niet op, er is geen verbinding met Orange. WIFI krijg ik wel opnieuw geïnstalleerd, maar zonder internet heb je daar dus niets aan.

Zoals ondertussen gebruikelijk eten we pizza’s op de dag dat we aankomen. Lekker en makkelijk. Daarna gaan we allemaal vroeg naar bed, de dag heeft lang genoeg geduurd.