Frankrijk Dag 03 Tulle

De mannen gaan brood halen voor het ontbijt en dan ga ik Orange bellen. Die hebben een Engelstalige helpdesk, anders zou het echt een drama worden. Dat bellen klinkt simpel genoeg, maar we hebben hier altijd heel slecht telefoon bereik. Soms heb je even 3g of 4g, maar om een stabiele verbinding te hebben moet je echt naar boven op de weg. Nu is dat niet handig, dus probeer ik het op het terras.

Ik krijg een Fransman aan de telefoon die Engels spreekt. Ik hoor hem op de achtergrond tegen iemand zeggen dat er een probleem op de lijn zit. Ik vraag hem er naar en hij bevestigt dat naar mij toe ook. Er wordt gewerkt aan het probleem en het wordt morgen opgelost, uiterlijk donderdag. Oké, daar kunnen wij wel mee leven, we zullen wel moeten.

Terwijl ik stond te bellen is er een berichtje binnen gekomen op mijn telefoon. In Nederland is de Corona code voor Frankrijk en België gewijzigd van oranje naar geel. Dat is goed nieuws, want dat betekent dat we niet in quarantaine hoeven als we terug komen. Adriënne en ik gaan bekijken wat er naast het huis heeft zitten poepen, op de camera is niets te zien. Op de camera’s op het pad staat ook niets. Jammer, morgen beter.

Een uur na mijn telefoontje met Orange rijdt er een auto de boulevard af, maar als hij ons ziet zitten, gaat hij terug naar boven. Even later komt hij via het pad alsnog naar ons toe. Handig, had hij ook meteen kunnen doen, nu heeft hij 2 km om gereden. Hij is van een bedrijf dat telefoonpalen controleert. Omdat alle leidingen hier boven de grond liggen, hebben ze daar een apart bedrijf voor. Hij komt dus controleren of onze leidingen goed zijn. Even later is hij weer vertrokken, geen idee of hij iets gevonden of gedaan heeft.

Cees en Michel

Dan gaan we weer poetsen, weer boven. We gaan afmaken waar we gisteren mee bezig waren, nog niet alles was klaar in de kamers die we nog niet nodig hadden. De grote kamer moet ook nog en we willen alle ramen zemen, dat zijn er bizar veel.

De mannen gaan aan het serieuze werk beginnen. Cees pakt de bosmaaier zoals gebruikelijk, Michel heeft ondertussen de elektrische snoeischaar gevonden en begint aan de heggen, zijn favoriete bezigheid. Jan gaat verder met onkruid en allerlei andere dingen die hij ondertussen tegen komt.

Cees en ik rijden ’s middags naar Tulle. Gisteren hebben de mannen alleen de belangrijkste dingen mee gebracht, nu gaan we serieus boodschappen doen. We laden de kar goed vol, dan hoeven we niet zo vaak terug.

Er wordt tot een uur of 6 gewerkt vandaag, best lang dus. Cees is wel op tijd gestopt, die heeft eten gemaakt, gado-gado en dat gaat er wel in na zo’n dag hard werken. Het wordt weer niet laat vandaag, iedereen is nog moe van dat nachtje doorhalen.